کارآزمایی بالینی Neuralink: اولین داوطلب ایمپلنت مغزی را دریافت کرد

تصویر دانیال قرائی

دانیال قرائی

Neuralink با اولین آزمایش انسانی ایمپلنت مغزی خود خبرساز شد.

در جامعه نوروتکنولوژی گزارش‌هایی مبنی بر اینکه Neuralink، شرکت رابط مغز و رایانه (BCI) ایلان ماسک، اولین آزمایش انسانی خود را انجام داده، سر و صدای بسیاری کرده است.

در حالی که ماسک به خاطر حرکات تبلیغاتی‌اش شناخته می‌شود، این توییت یک گام به جلو برای رابط‌های مغز و کامپیوتر (BCIs) است – دستگاه‌هایی که می‌توانند سیگنال‌های مغز را رمزگشایی کنند و به طور بالقوه به افراد ناتوان اجازه می‌دهند کامپیوترها یا اندام‌های رباتیک را تنها با فکر کنترل کنند.

دانشمندان علوم اعصاب و محققان متمرکز بر این فضا با خوشبینی محتاطانه به استقبال این خبر رفته اند. در حالی که دیدگاه‌های افراطی‌تر از BCI‌هایی که توانایی شناختی را تقویت می‌کنند یا «تله‌پاتی» را ممکن می کنند همچنان گمانه‌زنی هستند، هدف اصلی بازگرداندن تحرک و ارتباط به افراد ناتوان می‌تواند تحول‌آفرین باشد.

دکتر Mariska Vansteensel، محقق برجسته BCI از مرکز پزشکی دانشگاه اوترخت، رئیس فعلی انجمن BCI، در مواجهه با این خبر اعلام کرد:

“چیزی که من امیدوارم ببینم این است که آنها می توانند نشان دهند که {این دستگاه} ایمن است. و در اندازه گیری سیگنال های مغز موثر است – در کوتاه مدت، و مهم تر از همه درازمدت.”

با این حال، ناامیدی نیز در مورد کمبود مداوم جزئیات وجود دارد. فراتر از توییت مبهم ماسک، اطلاعات کمی در مورد آزمایشات انسانی Neuralink وجود دارد. همانطور که که ایمپلنت‌های نوآورانه‌ای مانند این به مراحل آزمایش انسانی می‌رسند، شفافیت و انجام مسئولانه آزمایش‌ها حیاتی می‌شود.

ایمپلنت Neuralink به چندین روش کلیدی نشان دهنده پیشرفت در BCI است. مانند دستگاه های نفوذی گذشته از شرکت هایی مانند Blackrock Neurotech، فعالیت تک تک نورون ها را ثبت می کند. این امکان رمزگشایی پیچیده تری از افکار و مقاصد را نسبت به دستگاه هایی که فقط سیگنال های متوسط مغز را اندازه گیری می کنند، می دهد.

با این حال، برخلاف سیستم‌های سیمی قبلی که به پورت‌های نصب شده روی جمجمه نیاز داشتند، ایمپلنت Neuralink کاملاً داخلی و بی‌سیم است. این یک گام مهم به سمت استفاده عملی تر در دنیای واقعی است. با حذف سیم های اتصالی که پوست را سوراخ می کنند، خطر عفونت را از بین می رود و تحرک کاربران بالقوه افزایش می‌یابد.

این ایمپلنت همچنین شامل 1024 محل ضبط روی رشته های انعطاف پذیر کوچکی است که به مغز وارد شده اند، که به طور قابل توجهی بیشتر از BCI های تک نورونی قبلی است. این پهنای باند افزایش یافته می تواند سیگنال های کنترلی پیچیده تری را از مغز کاربر منتقل کند.

Neuralink علاوه بر این، انعطاف‌پذیری رشته‌های تراشه خود را به عنوان مزیتی برای آسیب کمتر بافتی، همراه با یک روش نصب رباتیک برای قرار دادن دقیق، برجسته می‌کند.

در حالی که BCI های الکترودی سطحی برای عملکردهای ارتباطی اولیه به پیشرفت خود ادامه می دهند، دستگاه هایی مانند Neuralink مرز‌های تکنولوژی را برای کنترل یکپارچه و چند بعدی فناوری خارجی مستقیماً از طریق فکر پیش می برند. اما آزمایش مسئولانه برای اطمینان از ایمنی ایمپلنت های نوآورانه با این مقدار پیچیدگی بسیار مهم است.

همانطور که این دستگاه جدید به سمت آزمایش انسانی می رود، سؤالات اصلی محققان حول ایمنی و عملکرد در طول زمان می چرخد.

ایمنی مهم ترین نگرانی در طول آزمایشات اولیه است. محققان می‌خواهند هرگونه مشکل فوری مانند خونریزی یا سکته مغزی ناشی از روش کاشت را تحت نظر داشته باشند. ایمنی مداوم نیز کلیدی است – اجتناب از عفونت ها یا سایر مشکلات طولانی مدتی که ممکن است ماه ها یا سال ها بعد با دستگاه مستقر در بافت مغز ظاهر شوند.

کیفیت سیگنال در یک دوره زمانی طولانی نیز مهم خواهد بود. ایمپلنت‌های مغزی گذشته اغلب کیفیت سیگنال را در طول زمان از دست می‌دهند. تعیین اینکه آیا کیفیت ضبط Neuralink در درازمدت ثابت است یا خیر، بر سودمندی دستگاه در دنیای واقعی تأثیر می گذارد.

در نهایت، از آنجایی که ایمپلنت Neuralink بی سیم است و برای استفاده عملی در خارج از تنظیمات آزمایشگاهی کنترل شده طراحی شده است، محققان تجربه و عملکرد کاربر را در سناریوهای زندگی روزمره ارزیابی خواهند کرد. چگونه یک نفر می تواند یک کامپیوتر را با فکر و با استفاده از ایمپلنت کنترل کند؟ اتصال چقدر قابل اعتماد است؟

از آنجایی که ماسک به تکرار و توسعه سریع شهرت دارد و طبق گزارش‌ها آزمایش‌های انسانی بیشتری را برنامه‌ریزی کرده است، محققان احتمالا امیدوارند که Neuralink به طور شفاف و مسئولانه در هر دو جنبه – پیشرفت و ایمنی – پیش برود.

با این حال، حتی از آنجایی که ایمپلنت خود نشان دهنده فناوری نوآورانه است، ناامیدی در جامعه علوم اعصاب نسبت به عدم شفافیت کارآزمایی‌های انسانی Neuralink، وجود دارد.

هیچ ورودی در ClinicalTrials.gov، محل ثبت کارآزمایی های انسانی NIH که بسیاری قبل از ثبت نام شرکت کنندگان آن را یک ضرورت اخلاقی می دانند، پست نشده است. تنها اطلاعات عمومی یک بروشور با اطلاعات پایه است.

بنابراین، محققان در مورد جزئیات حیاتی بی اطلاع هستند – مانند جایی که جراحی ها انجام می شود و عواملی اندازه گیری می شود. این عدم شفافیت در مورد آزمایش های انسانی، استانداردهایی را که بسیاری از دانشگاه ها و مجلات برای حفاظت از ایمنی داوطلبان و یافته های گزارش انتظار دارند، برآورده نمی کند.

این پنهان کاری همچنین به محققانی که امیدوارند علم را به روشی دقیق پیش ببرند آسیب می رساند. یکی از آنها اظهار داشت: «”فرض من این است که FDA و Neuralink تا حدی از این قوانین پیروی می کنند. اما ما پروتکل را نداریم. بنابراین این را نمی دانیم.»

برای افرادی که ناتوان هستند، شفافیت در آزمایش ایمپلنت های مغزی که به شدت امیدوارند روزی بتواند به آنها کمک کند، حتی شخصی تر است. یکی از مدافعان می‌گوید: «آن‌ها می‌توانند با میزان اطلاعاتی که منتشر می‌کنند بهتر عمل کنند، به جای اینکه همه را به گمانه‌زنی وادار کنند».

همانطور که دستاوردهای فن آوری خیره کننده آشکار می شود، شفافیت مسئولانه در مورد آزمایش های انسانی نباید یک فکر فرعی باشد. هر جا که داوطلبان شجاع به نام پیشرفت علم تحت اقدامات تهاجمی قرار می گیرند، این یک پیش نیاز حیاتی است. برای مخاطبینی مانند Neuralink با جاه‌طلبی‌های بلند، اعتبار به اندازه نوآوری بر تست اخلاقی استوار است.

ارسال دیدگاه