شکست ماموریت پرگرین

تصویر محمد امین کرمی

محمد امین کرمی

فضاپیمای آمریکایی که هفته گذشته برای فرود روی ماه به فضا پرتاب شد، ماموریت خود را در شعله های آتش بر فراز اقیانوس آرام به پایان رساند.

پرگرین یک دچار یک خطای پیشرانه شد که هر گونه چشم اندازی برای رسیدن به ماه را از بین برد و به جای آن دستور داده شد که خود را نابود کند.

اپراتور خصوصی، Astrobotic مستقر در پیتسبورگ، سفینه را به جو زمین هدایت کرد تا بسوزد.

یک ایستگاه ردیابی در کانبرا، استرالیا، از دست دادن سیگنال با Peregrine را در ساعت 20:59 GMT تأیید کرد.

انتظار می رفت که بقایای کمی از Peregrine دست نخورده در سطح اقیانوس باقی بماند یا اصلاً بقایایی وجود نداشته باشد.

در هر صورت ماموریت های ماه ایالات متحده در آینده‌ی نزدیک شانسی برای بازگشت به ماه ندارند و این رویای ۵۰ ساله همچنان باید پیگیری شود

هدف Astrobotic تحویل پنج ابزار ناسا به سطح ماه، برای مطالعه محیط محلی قبل از بازگشت فضانوردان در اواخر این دهه بود.

اگر سفینه پرگرین می توانست با موفقیت فرود بیاید، این اولین ماموریت آمریکایی در نیم قرن گذشته بود که این کار را انجام داد و اولین سرمایه گذاری خصوصی بود که به این شاهکار دست می یافت

تنها آژانس های دولتی که توانسته اند تا به امروز فرودهای کنترل شده به ماه را مدیریت کنند
شامل ایالات متحده، اتحاد جماهیر شوروی، چین و هند می‌باشند.

اما ماموریت Astrobotic تقریباً به محض اینکه از بالای موشک پرتاب خود در روز دوشنبه 8 ژانویه خارج شد، با مشکل مواجه شد. با این حال، می توانست خود را با آنچه که در شرایط دشوار به انجام رساند، برای ادامه عملیات Peregrine در فضا برای بیش از 10 روز، مدیریت کند.

در نهایت مهندسان توانستند تشخیص دهند که چه مشکلی در Peregrine رخ داده است و سپس کنترل ماموریت را در فرودگر بسیار فراتر از آنچه در ابتدا ممکن به نظر می رسید، دنبال کنند.

سیان کلیور، مدیر صنعتی ماژول خدمات اروپایی Orion ایرباس، گفت: “کاوش در فضا یک بازی یادگیری است، به خصوص در این مرحله و ما نباید به این موضوع به عنوان یک شکست نگاه کنیم، ما باید به آن به عنوان یک موفقیت مهندسی باورنکردنی نگاه کنیم.

او گفت: “در یک نقطه به نظر می رسید که این ماموریت محکوم به فنا است، اما تیمی از مهندسان و دانشمندان موفق شدند با هم کار کنند و مشکلات را حل کنند و برخی از قابلیت های فضاپیما را بازیابی کنند و در نهایت آن را به زمین هدایت کنند.” “من فکر می کنم که در واقع بسیار چشمگیر است.”

چیزهای زیادی وجود دارد که می‌توانیم از این موضوع یادبگیریم، اما در نهایت سفر فضایی دشوار است و ما در اینجا کاملا شاهد آن هستیم.»

تیم مهندسی مشکل را به نشت پیشران از مخزن اکسید کننده پاره شده مربوط دانست. این مسئله باعث ایجاد نیروی رانش، چرخاندن سفینه و جلوگیری از نگه داشتن پنل های خورشیدی خود به طور مداوم به سمت خورشید بود – برای حفظ منبع تغذیه حیاتی است.

تیم Astrobotic با پیشرانه‌ها روی Peregrine کار کردند تا نشانه‌گیری پایدار را بازیابی کنند، اما این البته حتی بیشتر از اکسیدکننده‌ای که به‌سرعت تخلیه می‌شد، مصرف کرد.

با این وجود،محموله‌های داخل هواپیما فعال شدند و ارزش فضایی خود را ثابت کردند و برخی حتی قادر به جمع‌آوری داده‌هایی مانند ماهیت محیط تشعشعی بین زمین و ماه بودند.

یکی از ابزارهای ناسا که قرار بود راه‌اندازی شود – طیف‌سنج جرمی تله یونی Peregrine (PITMS) – حسگر و تجهیزات الکترونیکی خود بود که با شکست ماموریت نیز توانایی خوبی از خود نشان دادند

گزارش شد که این ابزار در تست های چک اوت عملکرد خوبی داشت. این فناوری باید فرصتی برای پرواز مجدد در ماموریت های بعدی ماه داشته باشد.

استروبوتیک اولین شرکت از سه شرکت آمریکایی است که در سال جاری یک فرودگر به ماه با مشارکت خصوصی و دولتی ناسا ارسال می کند.

 

این آژانس خدمات حمل و نقل را از شرکت پیتسبورگ و دو شرکت تجاری دیگر – Intuitive Machines و Firefly خریداری می کند. این سه کمپانی با هم شش ماموریت به سطح ماه را در سال 2024 برنامه ریزی کرده بودند.

 

استروبوتیک باید در نیمه‌ی آخر سال، زمانی که می‌خواهد مریخ‌نورد ناسا به نام Viper را فرود بیاورد، یک بار دیگر به زمین بنشیند. اولین تلاش Intuitive Machines مستقر در هیوستون احتمالا ماه آینده راه اندازی می شود و فضاپیمای Nova-C آن قطب جنوب ماه را هدف قرار خواهد داد.

 

 پیش از آن، آژانس فضایی ژاپن تلاش خواهد کرد تا با خیال راحت نزدیک دهانه برخوردی و استوا ماموریتی به نام شیولی را فرود بیاورد. این رویداد برای ساعت 15:20 به وقت گرینویچ روز جمعه برنامه ریزی شده است.

 

ارسال دیدگاه